مهدی جعفری

تو از کدوم دیاری
تو از کدوم تباری
مگه چی از مو دیدی
که دل به مو ندادی
مُردُم به پای عشقت
آهو فدای چشمت
همه میگن به والله
تو از سروم زیادی
میخونم با دل و جون؛دلوم دست تو داغون
زدُم سر به بیابون
یه چشمُم پر اشک و یه چشوم دستِ تو پر خون؛ مثالِ لبِ کارون
با ما بِه از آن باش که با خلقِ جهانی
ای یار تو عاشق کُشی و آفتِ جانی
ای مهوَشِ بی رحم که من دل به تو دادم
من قدرِ تو را دانم و تو قدر ندانی