عادی

خودمو گم کردم از وقتی رفتی
حال و روزمم داره میره رو به سختی
هر لحظه هر لحظه هر لحظه هر لحظه
غم تو شکنجه ی محضه
به دلم موند برم با تو زیر بارون
مثل عاشقای عادی توی خیابون
راه بریم فقط بگیم از آرزوهامون
با یه دل آروم ساده تر بگم که خستم
کاش بشه برم تا بتونم حرفامو با خودش بگم
غم روزای نبودنش برام سنگینه
ته این عشق برای من مثل یه قصه غمگینه
فارغ از هر بحثی که بود و نبود
مانع چیزی نبودم که صلاحش بود
حالمم کنارش همیشه عالی بود
روزای خوبی بود