حافظ

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل مارا
به خال هندویش بخشم سمرقندو بخارا را
مرا چشمی است خون افشان ز دست آن کمان ابرو
جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو
تو کافر دل نمی بندی نقاب زلف و می‌ترسم
که محرابم بگرداند خم آن دلستان ابرو
تو کافر دل نمی بندی
که محرابم بگرداند خم آن دلستان ابرو
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل مارا
به خال هندویش بخشم سمرقندو بخارا را
تو کافر دل نمی بندی نقاب زلف و می‌ترسم
که محرابم بگرداند خم آن دلستان ابرو
تو کافر دل نمی بندی
که محرابم بگرداند خم آن دلستان ابرو